Książę Wellington

Arthur Wellesley, książę Wellington (ur. 30 kwietnia lub 1 maja 1769 r. w Dublinie, zm. 14 września 1852 r. w Walmer Castle koło Dover), brytyjski wódz i mąż stanu, znany głównie jako książę Wellington.

Pochodził ze zubożałej anglo-irlandzkiej rodziny szlacheckiej, która zmieniła nazwisko z Wesley na Wellesley. Był trzecim synem Garreta Wesleya, który nosił tytuł pierwszego hrabiego Mornington. W latach 1781−1785 młody Wellesley pobierał nauki w Eton, a później, z powodu słabych wyników w Eton, w sławnej wojskowej akademii francuskiej w Angers.

Największą sławę zdobył w okresie wojen napoleońskich, przede wszystkim jako zwycięzca pod Waterloo. Wcześniej z powodzeniem walczył z wojskami francuskimi w Hiszpanii i Portugalii oraz reprezentował Wielką Brytanię na Kongresie Wiedeńskim. Jeden z przywódców torysów, w latach 1828−1830 i przejściowo w 1834 pełnił funkcję premiera. Od 1847 r. był członkiem Royal Society.

Źródło: Wikipedia