Emanuel de Grouchy

Emanuel de Grouchy (ur. 23 października 1766 r. w Paryżu, zm. 29 maja 1847 r. w Saint-Étienne). Francuski generał i marszałek.

Do wojska wstąpił w 1779 r. Początkowo służył w artylerii, ale w 1782 r. został przeniesiony do kawalerii, a następnie do korpusu gwardii. Mimo arystokratycznego pochodzenia poparł Rewolucję, opuścił gwardię i wstąpił do armii republikańskiej. W 1793 r. został generałem. Z powodu pochodzenia stracił tę godność, ale już w 1795 r. ponownie ją odzyskał. W latach 1796−1797 brał udział w wyprawie do Irlandii, a następnie został skierowany do Italii.

W 1799 r. brał udział w bitwie pod Novi, gdzie został ranny i dostał się do niewoli. Po powrocie do kraju wstąpił do armii Napoleona i służył w Austrii, Prusach, Polsce i Hiszpanii. W 1809 r. dowodził kawalerią w Armii Włoch.

W czasie inwazji na Rosję Grouchy dowodził jednym z korpusów jazdy, walczył pod Smoleńskiem i Borodino. Po abdykacji Napoleona został pozbawiony stopnia generała. Po powrocie cesarza przyłączył się do jego armii i został marszałkiem Francji. Podczas kampanii belgijskiej dowodził rezerwą kawalerii, a od 17 czerwca 1815 r. grupą pościgową wysłaną za pokonanymi od Ligny Prusakami.

Po upadku Napoleona został skazany na wygnanie. Do 1821 r. przebywał w Ameryce, potem uzyskał amnestię, wrócił do Francji i ponownie objął stanowisko generała. W 1830 r. odzyskał buławę marszałkowską.

Źródło: en.wikipedia.org