Arminiusz

Arminiusz (ur. 16 r. p.n.e., zm. 21 r. n.e.), książę Cherusków, przywódca antyrzymskiego powstania, zwycięzca bitwy w Lesie Teutoburskim.

W młodości służył w armii rzymskiej w jako dowódca jazdy Cherusków (razem z bratem Flawusem) wspomagającej podboje legionów. Ambitny Arminiusz chciał zostać królem Cherusków i stworzyć silne państwo podobne do królestwa Markomanów. Nie mógł tego dokonać będąc w służbie Rzymu, dlatego też przekonał współplemieńców do wywołania powstania przeciwko najeźdźcy. W 9 r. n.e. razem z plemionami Brukterów, Chauków i Marsów w Lesie Teutoburskim wyciął w pień trzy legiony.

W późniejszych latach przewodził sojuszowi plemion germańskich skierowanym przeciwko Rzymowi. Gdy w 14 r. n.e. cesarzem został Tyberiusz, do Germanii wraz z potężną armią przybył Germanik. W czasie wiosennej ofensywy do niewoli dostała się żona Arminiusza, Thusnelda. Kobieta została wywyieziona do Rzymu. W niewoli urodziła syna Arminiusza, który najprawdopodobniej zginął na arenie w walkach gladiatorów.

Walczył ze zmiennym szczęściem z legionami Germanika przez kilka lat. Obie strony poniosły ciężkie straty.

Później odparł atak króla Marboda, ale na kontrofensywę nie miał już sił, i wojna zakończyła się bez rozstrzygnięcia. Został zamordowany przez swoich przeciwników politycznych w 21 r. n.e.