JEROZOLIMA 1099

FAKTY W PIGUŁCE

Data:	7 czerwiec − 15 lipiec 1099
Konflikt:	I krucjata (1096 − 1099)
Miejsce:	Jerozolima, Palestyna
Rezultat:	zdecydowane zwycięstwo krzyżowców

STRONY KONFLIKTU

	vs
I krucjata		Fatymidzi

DOWÓDCY

Gotfryd z Bouillon; Rajmund IV z Tuluzy; Tankred z Hauteville

vs

Iftichar ad-Daula

LICZEBNOŚĆ ARMII

1200−1300 jazdy; 12 000 piechoty

vs

do 20 000 (nie mniej niż krzyżowców)

STRATY

nieznane

vs

niemal cały garnizon i kilkadziesiąt tysięcy cywilów

Najświętsze miasta chrześcijan: Jerozolima, Betlejem oraz Nazaret od 638 r. były pod panowaniem arabskim, ale przez następne stulecia mieszkający w mieście wyznawcy Chrystusa mogli cieszyć się względnie tolerancyjną polityką nowych panów, niejednokrotnie łagodniejszą od wcześniejszych rządów bizantyjskich cesarzy. Również odbywający liczne pielgrzymki wierni z całej Europy nie mieli problemów z dotarciem do świętych miejsc. Sytuacja uległa zmianie w czasach cesarza Aleksego I Komnena, który dzięki wysokim talentom dyplomatycznym doprowadził do bratobójczych walk między arabskimi władcami. I choć sytuacja ta była korzystna dla Cesarstwa Bizantyjskiego, nie sprzyjała odbywającym pielgrzymki pątnikom.

W 1095 r. papież Urban II podjął się zorganizowania wyprawy, która miała doprowadzić do odbicia Jerozolimy z rąk muzułmanów. Entuzjazm wywołany jego płomienną przemową na synodzie w Clermont przekroczył wyobrażenia największych nawet optymistów. Tysiące rycerzy ruszyło na wschód, by siłą przywrócić miejsca związane z życiem Jezusa pod panowanie chrześcijańskich władców.

Poniższe opracowanie zawiera genezę ruchu krucjatowego na Bliski Wschód, kalendarium wydarzeń I krucjaty oraz opis zdobycia Jerozolimy przez krzyżowców w 1099 r.